Zuurkool. Iedereen kent die sappige plukken uit een pakje van de supermarkt. Maar hoe maak je dat eigenlijk écht zelf? Vandaag lieten we de fabriek links liggen en gingen we voor de ultieme uitdaging: onze eigen, biologische zuurkool brouwen. Want zeg nou zelf, dat moet je toch eens geproefd hebben!
Gewapend met twee biologische witte kolen, twee weckpotten, een paar vlijmscherpe mesjes en — jawel — twee grondig gewassen stenen uit de tuin, meldden we ons bij het zuurkool-hoofdkwartier. Samen met zeven andere enthousiastelingen en twee doorgewinterde zuurkool-specialisten, Dewy en Karin, doken we de wondere wereld van het fermenteren in. De tafel stond al vol met teiltjes, angstaanjagend grote schaven en jodiumvrij zout.
Het geheim van zuurkool? Miljoenen microscopische vriendjes. Voor het fermenteren zijn namelijk bacteriën nodig. Zij doen straks het zware werk om die harde kool om te toveren in een friszure traktatie. Maar voor wat hoort wat: wij moesten eerst zélf aan de bak om het die bacteriën naar hun zin te maken.
Het startschot klonk en het schaven kon beginnen. De flinterdunne biologische witte koolschaafsel verdween in een schoon teiltje, samen met een flinke schep zout. En toen begon de ultieme work-out: kneden. En nog eens kneden. We kwamen er al snel achter dat we spieren hebben op plekken waarvan we het bestaan niet eens wisten. Maar de aanhouder wint! Na een flinke sportsessie gebeurde het wonder: het vocht begon uit de kool te lopen. Precies zoals de bedoeling was.
Vervolgens mocht de geknede kool de weckpot in. Laag voor laag stampten we de boel stevig aan, tot de kool volledig onder zijn eigen vocht stond. We dekten het geheel netjes af met een paar hele koolbladeren en legden onze tuinstenen erop als spierballengewicht.
Nu is het de beurt aan de natuur. De potten zitten dicht en het fermenteren gaat écht beginnen. Dankzij het waterslot gaat de kool de komende week bubbelen. Daarna mogen de potten twee weken verhuizen naar een koelere plek om rustig op smaak te komen.
Over drie weken weten we of we meesterbrouwers zijn en of we een biologisch experiment hebben gecreëerd. Wij kunnen in elk geval niet wachten om te proeven. Spannend!
Met vriendelijke groet, Caro en Leen Vermeule